db-498 Nooit meer Auschwitz / nie wieder Auschwitz

(c) pixabay(dot)com

db-498 (NL-D)

Nooit meer Auschwitz

In de week dat Auschwitz de bevrijding herdenkt, zijn er mensen die – in vrijheid, in verwarmde huizen, met genoeg te eten en medisch rondom verzorgt – beweren dat Nederland er een dependance van is geworden. Met de avondklok als oorlogsdaad.

Je wrijft je ogen uit.

Huiveringwekkend!

Als de slachtoffers van de moordfabrieken van het Derde Rijk een graf hadden gekregen: spreekwoordelijk zouden ze zich thans erin omdraaien. Hoeveel te meer zal dit verstandsverbijsterende gekrakeel de overlevenden van de Holocaust grieven en kwetsen!

De God van Abraham, Izak en Jakob geve Licht in onze donkere dagen, hoofden en harten!

DEUTSCH

Nie wieder Auschwitz

In der Woche, in der Auschwitz die Befreiung gedenkt, gibt es Menschen, die – in Freiheit, in beheizten Häusern, mit ausreichend Nahrung und medizinisch umsorgt – behaupten, die Niederlande seien ein Nebengebäude des (ehemaligen) KZs geworden. Und die aktuelle Ausgangssperre sei ein Kriegsakt.

Man reibt sich die Augen.

Wie Schauderhaft!

Wenn die Opfer der Mordfabriken des Dritten Reiches ein Grab erhalten hätten, würden sie sich sprichwörtlich darin nun umdrehen. Viel mehr noch wird dieses wirre Gezänk die Überlebenden des Holocausts verletzen und kränken.

Der Gott Abrahams, Isaaks, und Jakobs, Er gebe Licht in unseren dunklen Tagen, Köpfen und Herzen!

db-497 Drieslag / Dreiklang

db-497 (NL-D)

Drieslag

Anders dan zijn voorganger had Biden ze netjes dicht bij de eedaflegging. Toch werden mijn ogen al snel afgeleid van de drie knopen aan zijn presidentiële jas. Er was een andere, opvallender drieslag.

Een sereen gebaar, met zijn hand bij het gebed, sprak: “In the Name of the Father, and the Son, and the Holy Spirit.”

Nu zijn er met en onder het kruisteken gruwelijke dingen gebeurd in de wereldgeschiedenis. Maar moge dat gebaar (en gebed) van gisteren ‘een kleine wolk, als eens mans hand’* zijn, voor de nieuwe president en de Verenigde Staten.

Onder en niet zonder God!

DEUTSCH

Dreiklang

Im Gegensatz zu seinem Vorgänger hatte Biden sie bei der Vereidigung sinnentsprechend zu. Trotzdem wurden meine Augen schon rasch von den drei zugeknöpfte Knöpfen seines Präsidentenmantels abgelenkt. Es gab eine andere, auffälligere Triade.

Eine ruhige Geste, mit der Hand beim Gebet, sagte: “In the Name of the Father, and the Son, and the Holy Spirit.”

Nun sind mit und unter des Kreuzeszeichen schreckliche Dinge in der Weltgeschichte geschehen. Aber möge diese Handbewegung (und das Gebet) von gestern „eine kleine Wolke (…) wie eines Mannes Hand”* sein, für den neuen Präsidenten und die Vereinigten Staaten.

Unter und nicht ohne Gott!

*) 1Koningen/1.Könige 18,44m.

db-496 Machtigste Man / Mächtigster Mann

(c) pixabay(dot)com

db-496 (NL-D)

Machtigste Man

De machtigste Man van de aarde is vandaag Dezelfde als gisteren en morgen. Géén ceremonie op de trappen van het Capitool kan daar ook maar iets aan veranderen.

Verkiezingen won Hij niet. Er was zelfs geen mens die Hem als Koning begeerde. Verliezen, dat kon, ja, dat wilde Hij. Gehoorzaam aan de weg van Zijn Vader ging Hij onder, en kwam Boven!

Al de machtige mannen van de aarde – hoe groot of klein ze ook van zichzelf denken of dachten – zullen zich eenmaal voor Hem, de machtigste Man van hemel en aarde, moeten verantwoorden.

Evenals u, jij en ik.

DEUTSCH

Mächtigster Mann

Der mächtigster Mann der Erde ist heute Derselben wie gestern und morgen. Keine Zeremonie auf den Stufen des Kapitols kann daran auch nur das geringste verändern.

Wahlen hat Er nicht gewonnen. Nicht einmal ein Mensch wollte Ihn zum König haben. Verlieren, das konnte, ja, das wollte Er. Gehorsam am Weg Seines Vaters ging Er hinunter. Danach, zum Himmel hinauf, nach Oben!

Alle mächtigen Männer der Erde – egal wie groß oder klein sie von sich denken – werden sich eines Tages vor Ihm, den mächtigsten Mann des Himmels und der Erden, verantworten müssen.

Genauso wie Sie, Du, und ich.

db-495 11 Januari 2008

(c) pixabay (dot) com

11-01-2008

Het waren geen jaren van dertien in een dozijn. Sinds ik, bijna verongelukkend, tot stilstand kwam, is de vaart is er wel uit – al tolt het menigmaal in m’n hoofd en om m’n oren.

Wat volgde was zwaar, moeilijk, ontluisterend, heftig en hevig tegelijk. Een weg vol zorgen, pressie, depressies en beperkingen.

Om dan, na dertien jaar lockdown, met iets stichtelijks te eindigen, valt me zwaar. Zit er al sinds maandag op te broeden. Het kan immers zo goedkoop klinken en ‘papier’ is geduldig…

Toch één ding: had de Heere toen (en daarna) niet gespaard, ik ware lang vergaan!

DEUTSCH

11.01.2008

Es waren keine Jahren wovon dreizehn in einem Dutzend gehen. Seit ich, fast verunglückend, zum Stillstand kam, hat sich der Fahrt sehr verlangsamt – obwohl es mir oft in den Kopf und um den Ohren taumelt.

Was folgte war schwer, schwierig, schockierend, und heftig zugleich. Ein Weg voller Sorgen, Pression, Depressionen und Einschränkungen.

Um dann, nach dreizehn Jahren Lockdown, mit etwas Erbaulichem zu enden, fällt mir schwer. Seit Montag ringe ich mit Wörtern. Es kann, ja, so billig klingen, außerdem ist „Papier“ geduldig …

Doch eine Sache: hätte der Herr damals (und danach) mir nicht verschont, ich wäre längst umgekommen!

db-494 Verjaarswensen / Geburtstagswünsche (12/12)

db-494 (NL-D)

Verjaarswensen (12/12)

De laatste aflevering gelukwensen aan het einde van een veelbewogen jaar. Een jaar waarin aan de levensboom van deze en gene geschud werd – door dit of dat…

Een jaar waarin velen hun einde vonden. Juist in december worden die lege plaatsen des te meer zichtbaar, gevoeld en beleefd.

Een jaar waarin ook het goede van de Heere gehoord, gezien en verkondigd mocht worden. Daarnaast werd Zijn roepstem gehoord om in een ondergaande wereld, hulp en heul allermeest bij Hem te zoeken.

Dat is tegelijk ook mijn gelukwens en bede voor de laatste jarigen van 2020. En alle anderen!

DEUTSCH

Geburtstagswünsche (12/12)

Die letzte Glückwunsche am Ende eines ereignisreichen Jahres. Ein Jahr, in dem an der Lebensbaum dieser oder jene gerüttelt wurde – durch Dies oder durch Das…

Ein Jahr in dem für vielen das Ende kam. Gerade im Dezember werden diese leeren Sitze umso sichtbarer, gefühlt, und erfahren.

Ein Jahr, in dem auch das Gute des Herrn gehört, gesehen und verkündet wurde. Darüber hinaus wurde auch Seiner Rufstimme gehört, in einer untergehenden Welt, zumeist bei Ihm Hilfe zu suchen.

Das ist zugleich auch mein Wunsch und mein Gebet für die letzten Geburtstagskinder des Jahren 2020. Und für alle anderen auch!

db-493 ‘s-Hertogenbosch

db-493 (NL-D)

‘s-Hertogenbosch

Omdat iets eigens een brug te ver (b)leek, had ik ingetekend op een kleine huurwoning. Eerder een noodgreep dan een stap vooruit. Maar gezien de omstandigheden (lees: pressie, depressies, gebrokenheid en beperkingen) noodzakelijk.

Daarom ben ik toch dankbaar, dat ik onlangs deze woning (alsnog) kreeg toegewezen.

Deo volente in het voorjaar van 2021 hoop ik naar ’s-Hertogenbosch te verhuizen. Om daar dan ook vanuit de WMO hulp te krijgen bij het dealen met en de ‘survival’ na zoveel trauma’s, ellende en onrecht.

Veel dank aan allen die mijn zoektocht naar ademruimte met hoofd, hart en/of (gevouwen) handen begeleid hebben!

DEUTSCH

Herzogenbusch

Da etwas Eigenes eine Brücke zu weit schien, hatte ich mich um eine kleine Mietwohnung bemüht. Eher eine Notfallmaßnahme als ein Schritt voraus. Aber unter den gegebenen Umständen (sprich: Pression, Depressionen, Gebrochenheit und Behinderungen) notwendig.

Nichtdestotrotz bin ich dankbar, dass mir kürzlich diese Wohnung (doch) zugewiesen wurde.

Deo volente im Frühling 2021 steht der Umzug nach ‘s-Hertogenbosch an. Da werde ich dann auch weitere staatliche Hilfe in Anspruch nehmen für den Umgang mit und den ‚Survival‘ nach sovielen Traumas, Elend und Unrecht.

Vielen Dank an alle, die meine Suche nach Atemraum mit Haupt, Herz und/oder (gefalteten) Händen begleitet haben!

db-492 ds. Willem Westland (1948-2020)

wijnstok, druiven (c) Pixabay(dot)com

db-492 (NL)

ds. Willem Westland (1948-2020)

Het gebeurde allemaal voor mijn tijd. In 1974. Als er slechte tijding was, ging de politie nog naar de hervormde pastorie. Zodoende klopte, in het holst van een meinacht, ds. W. Westland aan bij mijn overgrootouders.

Hun dochter en schoonzoon (mijn grootouders) hadden een ernstig ongeluk gekregen en lagen – samen met mijn oudtante Truus, wiens man het niet overleefde – in het ziekenhuis.

Jaren later zou ik ds. Westland eens horen preken over de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard. Nu deze arbeider uit Zíjn benedendienst ontheven is, moge de Heere des huizes de nabestaanden vertroosten.

db-491 Verjaarswensen / Geburtstagswünsche (11/12)

db-491 (NL-D)

Verjaarswensen (11/12)

Op de laatste van de maand is het ineens wat winters. Zo ver zijn we dus al in de tijd! Zelfs de wisseling van de seizoenen lijkt door de pandemie naar de achtergrond gedrongen, althans in onze waarneming.

Ondertussen gaan ze wel door, omdat God het wil en beloofd heeft (Gen. 8:22).

In dat perspectief hebben die ijskoude stekeltjes van vanmorgen, toch een gouden rand! Ze laten zien, dat er Één is, Die tijd en seizoenen in Zijn Hand heeft.

Wie jarig was of is, wens ik van harte toe om aan Zijn Hand te (blijven) leren lopen!

DEUTSCH

Geburtstagswünsche (11/12)

Am letzten Tag des Monats sieht es auf einmal etwas winterlich aus auf meinem Balkon. So weit ist das Jahr also schon vorbei! Sogar das Wechseln der Jahreszeiten scheint von der Pandemie im Hintergrund geraten. Wenigstens, so kommt es uns vor.

Inzwischen geht es weiter, weil Gott es will, und versprochen hat (1.Mose 8:22).

So betrachtet, haben die eiskalte Spitzchen des heutigen Morgens, doch ein goldener Rahmen! Denn sie zeigen uns, dass es Jemanden gibt, Der sowohl die Zeit, als auch die Jahreszeiten, fest in Seiner Hand hat.

Wer Geburtstag hat(te), möge an Seiner Hand weiter gehen (lernen). Herzlichst!

“Altascheth” NL

‘Altascheth’ (Psalm 75:1m)

‘Verderf of verniel niet,’ is volgens de Kanttekeningen bij onze dierbare Statenvertaling de betekenis van dit woord uit het opschrift van Psalm 75. De dichter ‘dankt voor de genadige verandering van zaken in Israël.’ Een danklied dus, ook rondom de jaarlijkse dankdag het aanheffen waard. Maar hoe?


Voor velen is dat helaas geen vraag. De wereldse massa heeft in hun drukke bestaan geen ruimte of behoefte om hun Schepper te erkennen. Zonder God zoeken ze de dag te plukken. Met alle paniek en angst van dien als het (bijv. door het coronavirus) anders gaat dan verwacht.
Maar is dat binnen de kerk(en) anders? Is er ook onder ons niet (openlijk of bedekt) een groeiende afkeer van Gods Woord? En daarmee van een leven overeenkomstig Zijn geboden, inzettingen, rechten en (scheppings)ordinanties? Ondertussen houden we een vrome schijn op, maar als het Zwaard des Geestes in ons eigen vlees snijdt, ons hart blootlegt, wie zal dan nog weten te danken? Nee, dan zullen we de dankdag niet graag afschaffen, want wat heeft de Heere ons (onverdiend!) nog veel gelaten en gegeven. Maar dan zullen we, ziende op onszelf allereerst, en ook op land en volk, vorstenhuis, overheid, kerk en staat, tegelijkertijd het ‘altascheth’ moeten aanheffen, vanwege zoveel afval en verval alom. Zowel buiten als binnen de eigen kring.


‘Altascheth’ is vermoedelijk een aanwijzing voor de wijs waarop deze Psalm gezongen werd. De opperzangsmeester gaf daarmee de toonzetting door aan Asaf. Nu is deze melodie ons onbekend, maar het woord staat wel in de Heilige Schrift. Naar goed reformatorisch en Bijbels gebruik, moeten we bij de Schrift Zelf te rade gaan als we iets (met ons beperkte en verduisterde verstand) niet begrijpen.
Wie met het woord ‘altascheth’ deze gang maakt, ontdekt iets bijzonders: afgezien van het opschrift in vier Psalmen, komt het (in deze grammaticale vorm) slechts op één andere plaats in het Oude Testament voor. In het gebed van Mozes (Deut. 9:26): “En ik bad tot den HEERE, en zeide: Heere, HEERE, verderf Uw volk en Uw erfdeel niet, dat Gij door Uw grootheid verlost hebt; dat Gij uit Egypte door een sterke hand hebt uitgevoerd.”
Mozes ligt tijdens dat gebed met zijn aangezicht ter aarde. Waarom? Omdat het volk danst rondom het gouden kalf. Kort tevoren waren ze door de Heere wonderlijk bevrijd uit de Egyptische slavendienst en op weg naar Kanaän. Maar het volk ‘verdierf’ het. In plaats van te wachten op Mozes’ terugkeer, maakte men zich een gouden kalf. Kreeg het maaksel van mensenhanden de ere die alleen de Heere toekomt.

Dat heeft ons wel wat te zeggen, bijvoorbeeld over de wijze waarop wij danken of dankdag houden. Zeker, de Heere is het waard om ook in 2020 gedankt te worden voor alle gewas en arbeid. Voor het (school)werk wat (deels) thuis verricht werd, voor de mensen in de zorg, en voor nog zoveel ontelbare weldaden meer. Maar hoe zullen we danken? We hebben er toch van nature (ook als kerkmensen!) alles in mee om de Gever te vergeten en ons neer te werpen voor de afgoden van de tijd(geest)? Wie beseft waar we met al de verkregen weldaden uit onszelf terechtkomen (en gekomen zijn!), zal met de dichter zoeken te danken op de wijze van het ‘altascheth.’ Immers, wie zal voor de Heere kunnen bestaan? Tegelijkertijd maakt dat besef de verwondering over de bemoeienissen, de roepstemmen en het geduld van de Almachtige, ook in deze crisistijd, nog groter!


Dit ‘altascheth’ groeit van nature, evenals de ware dankbaarheid, niet op de akker van ons hart. Er was onder het Oude Testament een voorbidder nodig om deze smeekbede te bidden toen het verbondsvolk het verdierf. Mozes is daarin een type geweest van Christus Jezus. Voor de gekenden van eeuwigheid is Hij ter rechterhand des Vaders de énige Voorbidder. Hij heeft de prijs van het oordeel der verdoemenis Zelf betaald en voldaan met Zijn lijden en sterven, bovendien alle gerechtigheid, ook de ware dankbaarheid, volbracht voor al de Zijnen.
Deze hemelse Opperzangmeester leert goddelozen niet alleen bidden, maar ook danken. En ook bidden in het danken. Een godsdienstig mens, die het allemaal zelf kan, is dit ‘altascheth’ vreemd, maar staat als een farizeeër, vooraan in de tempel. Wie echter, door het ontdekkende werk van de Heilige Geest, niet meer weet te bidden of te danken, krijgt het hier, door de hemelse Opperzangmeester Zelf, geschonken en geleerd. Niet alleen de inhoud, maar ook de toonzetting. Zo heft de strijdende Kerk op aarde, temidden van een ondergaande wereld, het danklied aan. Op de toonhoogte van het ‘verderf of verniel niet’ klinkt het: “wij loven U, o God, wij loven, dat Uw Naam nabij is; men vertelt Uw wonderen.”


Gelukkig volk, wat dit geklank mag kennen! Wij ook?

Wijk (bij Heusden), ds. D. Burggraaf