db-566 IIIIIIIIIIIIIII

db-566

IIIIIIIIIIIIIII

Om het gelijk maar te vereenvoudigen: vijftien. Op z’n Romeins: XV. Zoveel jaar ligt het ongeluk van 11-01-2008 achter mij. Sedertdien stempelen de gevolgen de dagen/nachten van m’n leven.

Ik zou er weleens even vanaf willen. Zomaar een dag of wat. Maar beperkingen houden geen vakantie. Ze verzwaren ‘slechts’ je koffers!

Regelmatig lonkte diep het méér-dan-even er vanaf…. Ontboezemingen die een depri-emeritus niet sieren. Beschamende vruchten van eigen akker.

Desondanks niet vergaan: lankmoedig bewaard, gespaard door Gods goedheid.

Dat ‘vroom’ opschrijven is gemakkelijker dan rekenen met Romeinse cijfers. Want zonder Hem merkt (ook) dominee ‘t Zijne zelfs niet op.

db-565 Aaltij wè (12/12)

db-565

 “Aaltij wè” (12/12)

We begonnen er de felicitatieronde in januari mee en sluiten er nu mee af. Overigens niet zonder een hartelijke gelukwens aan de laatste ‘verjarenden’ van 2022.

Zij, en wij die met hen gespaard werden in het land der levenden, kregen weer een heel jaar uit de Hand van de Schepper en Onderhouder van ons leven. Wat hebben we met al die genade-tijd gedaan?

Voor anderen werd het eeuwigheid: oneindig wél of oneindig wee…

Op de drempel van oud en nieuw wens ik alle lezers een vredige jaarwisseling, een goede rustdag en Zegen voor anno Domini 2023.

db-564 DANK

(c) pixabay

db-564

DANK

Opnieuw een jaar vol wederwaardigheden, maar ook veel meeleven, zorg en hulp. In menigerlei vorm, van bekenden, onbekenden (via het fonds) en ook middels de ondersteuningsbijdrage van de HHK.

Menselijk gesproken hield het op de been, de fiets, de weg en het spoor. Letterlijk en overdrachtelijk.

Ondertussen maanden zorgprofessionals tot forse strepen in de toch al zo ‘lege’ agenda. Dagindeling en -besteding moesten op een ander/lager pitje. Onregelmatig overtrekkende depressies en extreme vermoeidheid onderstreepten dat.

Hartelijk dank voor al het toezien op, omzien naar en opzien voor mij. Onverdiend verkregen onder&uit Gods sparende, dragende, verdragende en bewarende Hand.

db-563 Hamvraag

(c) pixabay(dot)com

db-563

Hamvraag

Een gedeelde voordeur. Wellicht dat ´t op de Veluwe kan, maar in Brabant kun je er nog geen beenham achterlaten, wanneer de bewoner (voor wie deze eigenlijk bestemd is) niet thuis is.

Het overkwam mij, of eigenlijk: onze voordeur. Want van de ham ontbrak bij mijn thuiskomst elk spoor. Nu hoop ik maar, dat er ergens iemand smakelijk gegeten heeft!

Al is de gedeelde Bossche voordeur (bij zes sociale-huur appartementen) niet de meest handige plek om iets onbeheerd achter te laten, toch sta je raar te kijken…

Deze hamvraag zal wel altijd onbeantwoord blijven. Maar ’t gebaar telt – waarvoor dank!

db-562 -as

(c) pixabay(dot)com

db-562

-as

Je mag het wel op je hoofd strooien (rouw-teken) als dhr. Messi ‘het’ voor je is. Evenzo allen die ‘hun zaligheid en welvaart bij de heiligen, bij zichzelf of ergens elders zoeken’*1 en niet bij Christus alleen.

Het Kindeke kwam zonder wereldbeker of zwart-gouden gewaad op de aarde. Voor Hem géén plaats in Qatar, Amsterdam, Moskou, Washington of Bethlehem. Evenmin in ons aller hart of leven.

Maar de Hemel máákt plaats: in doeken gewonden, neergelegd in de kribbe.

Om de treurigen Sions te beschikken: “sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid, het gewaad des lofs voor een benauwden geest; (…) opdat Hij verheerlijkt worde.”*2

_____

*1 Heidelbergse Catechismus, Zondag 11, vraag 30.

*2 Jesaja 61:3.

db-561 “Stop met zeuren!”

origineel (c) pixabay (dot) com

db-561

“Stop met zeuren!”

Samengevat was dat de veelzeggende reactie van een onbekende, toen ik, maanden geleden, een blog slaakte over de mentale waterstand rond m’n eigen lippen.

Sindsdien heb ik daar niet meer over durven schrijven.

Terwijl bij de ander de ene na de andere zon in het water scheen op de socials, volgde hier wolk op wolk, schaduw op schaduw.

Opstandig als ik van nature ben, berust ook ik niet ‘zomaar’ in Zijn beleid… Genade is nodig, ook om niet te zeuren.

Maar als ik ’t thematiseer, dan verlegen om woorden voor wat maatschappelijk moeilijk bespreekbaar is: psychische (on)gezondheid.

db-560 De Bossche Grote Kerk (11/12)

(c) Erfgoedshertogenbosch(dot)nl (nummer:0031368) Datering: 1966

db-560

De Bossche Grote Kerk (11/12)

Ook de Bossche protestanten herdenken dit jaar een jubileum. Het tweehonderdjarig bestaan van het kerkgebouw. Dat kwam er omdat Napoleon de toenmalige Hervormde Kerk (nu: Sint-Jan) contra-reformeerde.

Twee eeuwen later is ook de Bossche Grote Kerk niet langer Hervormd, maar PKN en behoort de Brabantse hoofdstad geografisch tot de kleine (Hersteld) Hervormde Gemeente van Heesbeen.

Maar het Hoofd der Kerk – en dat geldt, ook over de Bossche kerkmuren heen, voor alle ware gelovigen – is Dezelfde: Christus.

Gelukkig wie door Hem vergaderd, beschermd en onderhouden wordt – ook bij het klimmen der jaren. Van harte toegewenst!

db-559 28-11-2017

db-559

28-11-2017

De tomatensoep die avond was erg lekker. Dat mocht ook wel, want voor die prijs kon ik normaal gesproken wel vier dagen eten. En dit was slechts het voorgerecht – op uitnodiging van een oude vrind.

Het kopje ziekenhuissoep daags daarna was culinair anders en beduidend goedkoper. Maar de smaak onbeschrijfelijk: onverdiende goedheid van Gods sparende en bewarende Hand in de nacht daarvoor.

Toen stond er namelijk een autowrak, midden op Autobahn – zonder licht of wat-dan-ook. Achtergelaten door onverlaten. Nog steeds voortvluchtig…

’t Was een harde botsing. Details, letsels, nasleep zal ik u besparen, maar niet dat de Heere bewaarde!