Juist deze week (en welke week eigenlijk niet?) dacht ik eraan terug toen ik wat las over invloed van stages op iemands leven.
Wat hebben die zes stageweken destijds bij ds. Op ’t Hof in Nederhemert, op mij als zeventienjarige…, een onvergetelijke indruk gemaakt!
In de kerkbode aangekondigd als had ik zijn ‘bodyguard’ kunnen zijn, bracht ik daar, ook toen al, weinig van terecht. Doch welk een vertrouwen en vertrouwelijkheid vielen mij ten deel – ondanks al mijn onkunde en jonkheid.
Heden is hij ontheven door en in hope van die enige waarachtige Body- en Soulguard ontslapen.
Je hebt er geen AI voor nodig om rood-groen te ontwijken. Denk slechts aan hun dreigement om de gehele Israëlische bevolking te gijzelen als drukmiddel tegen de strijd om Gaza, door hen geframed als volkerenmoord…
Je kunt zeggen dat het wél kan, maar het rood-wit-blauw van onze nationale driekleur dekt het jaren-’60-groen van de intolerantie, marginalisering en de goddeloze uniformiteit bepaald niet…
Moet het dan nóg dieper rood, méér groen of blauw(-wit) op straat?
Radicaal anders:
“Tot God wilt u begeven, Zijn heilzaam Woord neemt aan, als vrome christen leven, ‘t zal hier haast zijn gedaan.”*
_____
* Wilhelmus:15b
_____
Het kan nóg (2)
Voor duizenden medelanders is er geen stembiljet. Evenmin onderwijs, al dan niet gegrond op de Heilige Schrift.
Geen ‘eigen risico’, want gezondheidszorg is aan hen niet besteed.
Ze komen niet ‘out’, raken niet ‘in’… Zien nooit het zevenkleurige teken van Góds onveranderlijke trouw in der wolkenboog.
Ze wonen niet ‘op vijf minuten fietsen’ van een azc in een villawijk aan de overzijde.
Hun leven (schier ‘het recht’ van een ander…?) werd hen zonder hún wil of weten, en tégen Zíjn geopenbaarde wil en Wet, in de moederschoot ontnomen door abortus provocatus.
Hoewel ik er zelf (door beperkte energie) nog niet eens aan toekwam om ze allemaal te lezen of te beantwoorden, is het hoog tijd voor een dank-woord voor alle hartelijke felicitaties.
Ditmaal heb ik er een wiskundig teken voor geplaatst om niet (als een langspeelplaat) in herhaling te vallen voor wat betreft dit stukje.
> is het ‘groter-dan-teken’.
Ik wil er maar mee uitdrukken hoezeer ik uw, jouw en jullie meeleven en gelukwensen vanwege mijn verjaardag gewaardeerd heb en nog waardeer!
Terwijl ikzelf ‘van kwartaal naar septet’ ging, was het wederom overweldigend. Om stil van te worden.
Toen ik een plaatje zocht voor bij mijn vijfenveertigste verjaardag, verscheen er als eerste eentje van een ouderwetse 45-toeren langspeelplaat.
Dit type elpee had een kortere speelduur, maar bood een betere geluidskwaliteit en werd meestal voor singles gebruikt, zegt men.
Wat daarvan figuurlijk op mij van toepassing is? Daar waag ik me maar niet aan.
In mijn beleving en beperkingen blijft ‘de naald’ vaak in dezelfde moeizame groeve(n) steken… Ook het afgelopen levensjaar.
Des te groter het wonder dat het geheim van Zijn lankmoedigheid en taai geduld nog geen einde kende. Ondanks mijn ‘halsbrekende’ toeren, een kostbare, onverdiende, gave.
Eind maart lag er al eentje klaar: een blog met een foto van de zeldzame boventuin bij mij in de buurt. Maar van plaatsen kwam het niet…
Eerst dacht ik aan een maandje uitstel, ter afsluiting van het eerste trimester. Maar ook dat schoot erbij in, evenals het semestereinde.
Maar met een schuldige blik op de zomerse boventuin haast ik me nu om de jarigen van het eerste septet (januari t/m juli) alsnog hartelijk te feliciteren.
Het moge met hen gaan als met deze dakbeplanting, die het van Boven krijgt en hebben ‘moet’ – genadiglijk!
De een viel, een ander ontviel. Een derde werd gefusilleerd en een vierde kwam om door bommen of granaten. Weer een ander kreeg de kogel of werd op gruwelijker wijze vermoord, uitgeroeid en/of vernietigd.
Twee minuten stilte voor talloze oorlogsslachtoffers – meest onbekenden.
Herinneringen vervagen van en aan verdwijnende generaties die het aan den lijve ondervonden: 1940-1945.
Één voor één verschenen ze voor de troon van de Heilige van Israël: voor vorstin en Vaderland gevallen, om afkomst uitgeroeid, of in verzet, door verraad of anderszins gedood of aan de dood overgegeven.
Wij gedenken, opdat wij niet en nooit zouden vergeten.
